تجهیزات تصفیه پساب پوشش الکتروفورزی

فرآیند پیش‌تیمار پوشش شامل جلا دهی و حذف روغن، حذف زنگ، فسفاته کردن و غیره می‌شود. در طول تولید فرآیند پوشش، مقادیر زیادی آلاینده تولید می‌شود و اگر به صورت مستقیم تخلیه شود، به شدت به محیط آبی آسیب می‌رساند.  

با توجه به ترکیبات مختلف کیفیت آب، OURS COATING می‌تواند توضیحات دقیقی درباره حجم تصفیه، استانداردهای خروجی، مواد تجهیزات، ابعاد و کنترل برقی ارائه دهد.

پوشش الکتروفورز عمدتاً از پوشش الکترولیز کاتدی به عنوان ماده اولیه استفاده می‌کند، رزین موجود در پوشش الکترولیز کاتدی دارای گروه قلیایی است که پس از خنثی شدن توسط اسید به نمک تبدیل شده و در آب حل می‌شود. پس از اعمال جریان مستقیم، یون‌های منفی اسید به سمت آند حرکت می‌کنند و ذرات رنگدار دارای بار مثبت که حول یون‌های رزین قرار دارند به سمت کاتد حرکت کرده و بر روی کاتد رسوب می‌کنند، این اصل پایه‌ای پوشش الکتروفورتیک (معروف به آبکاری رنگ) است. پوشش الکتروفورز یک واکنش الکتروشیمیایی بسیار پیچیده است و عموماً اعتقاد بر این است که حداقل چهار فرآیند الکتروفورز، ته‌نشینی الکترودی، الکترولیز و الکترواسموز همزمان اتفاق می‌افتند.

فرآیند پوشش الکتروفورتیک شامل چهار فرآیند اصلی می‌شود: پیش‌تمیزکاری قبل از پوشش، پوشش الکتروفورتیک، شست‌وشو پس از الکتروفورز و خشک‌کردن لایه پوشش الکتروفورتیک. پساب عمدتاً از شست‌وشو (آب‌کشی) پس از هر فرآیند تولید می‌شود.

پساب پوشش الکترفورزی کم‌خطرتر از پساب فلزات سنگین و پساب آبکاری است، اما این پساب حاوی مقادیر زیادی رزین، لیپیدهای آمینی، اسیدهای آلی و سایر مواد آلی است که بیشتر آنها در آب محلول هستند. بیشتر مواد آلی قابلیت انحلال در آب را دارند. در صورت مدیریت نادرست، این پساب می‌تواند باعث آلودگی شدید محیط زیست اطراف شود. ویژگی‌های پساب پوشش الکترفورزی: پساب خط تولید پوشش الکترفورزی عمدتاً از شست‌وشوی سطح قطعات روکش‌شده و مقدار کمی پساب مایع حمام الکترفورزی تولید می‌شود. پساب عمدتاً حاوی مقادیر زیادی رزین، آمینوها، اسیدهای آلی و سایر مواد آلی است که بیشتر آنها در آب محلول بوده، دارای خاصیت اسیدی، مواد جامد معلق بالا، COD بالا و نسبت BOD/COD حدود 0.16 است و از این رو یک پساب با قابلیت زیست‌تخریب‌پذیری ضعیف محسوب می‌شود.

تجهیزات تصفیه پساب پوشش الکتروفورزی

1. روش لخته‌سازی: این روش عمدتاً از طریق افزودن مواد منعقدکننده معدنی یا مواد منعقدکننده پلیمری به فاضلاب صورت می‌گیرد که در نتیجه پایداری محلول را از بین برده و باعث تهنشینی، انعقاد، تشکیل بلوک‌های چسبیده و تصفیه فاضلاب می‌شود.

2. روش شناورسازی هوا: روش شناورسازی هوا عمدتاً به وسیله اتصال بسیاری از حباب‌های ریز هوا به لخته‌ها صورت می‌گیرد، به گونه‌ای که چگالی آن‌ها کمتر از مایع شده و به سمت بالا شناور می‌شوند. سرعت جداسازی آن‌ها با اختلاف چگالی بین فاز جامد-مایع و حباب‌های هوا و همچنین با مجذور قطر معادل لخته‌ها به طور مستقیم متناسب است. بنابراین با افزایش قطر معادل لخته‌های اشباع‌شده از هوا و افزایش اختلاف چگالی با مایع، سرعت جداسازی جامد و مایع به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

3. روش جداسازی با غشا: روش جداسازی با غشا، همان‌طور که از نام آن پیداست، با استفاده از فشار خارجی و غشای نیمه‌تراوا، فرآیند جداسازی حلال را انجام می‌دهد. روش جداسازی با غشا عمدتاً شامل سه روش نانوفیلتراسیون، اسمز معکوس و الکترودیالیز است و برای تصفیه پساب حاصل از رنگ الکتروفورزی بیشتر از دو روش نانوفیلتراسیون و اسمز معکوس استفاده می‌شود.

4. روش تصفیه بیوشیمیایی: این روش عمدتاً از فعالیت زنده میکروارگانیسم‌ها برای اکسید کردن و تجزیه مواد مضر موجود در پساب الکتروفورزی استفاده می‌کند. این روش می‌تواند مواد آلی کلوئیدی محلول در پساب را به‌طور مؤثری حذف کند، بازده بالایی دارد و هزینه کمی دارد؛ آب تصفیه شده از طریق این روش می‌تواند به استانداردهای دفع پساب برسد.